Albert vataj: Idilika e çastit qi m’len pa frymë
Mu rrëzue andja, qafës tande t'prushun ndijimit. Gjoksin tand kafshoi, e tan dëshirimeve ju dhash. Se deshta me t'dasht siç ...
Read moreMu rrëzue andja, qafës tande t'prushun ndijimit. Gjoksin tand kafshoi, e tan dëshirimeve ju dhash. Se deshta me t'dasht siç ...
Read moreNga Albert Vataj Madhështia e Johann Wolfgang von Goethe nuk mund të përmblidhet lehtë, çdo përpjekje për ta thënë rrezikon ...
Read moreAlbert Vataj Asht nadje heret nan Rozafat, nan t'epërmen thirrje që del nga gurët e zjermet në lpenin e dritës ...
Read moreNga Albert Vataj Nuk mund dhe nuk duhet të ikë ky përvjetor ndarjeje me skalitësin e zemrës prej fjale dhe ...
Read moreNë t'prame t'dritës së hans, te ty, s'mujta me ardh, edhe pse njaq fort deshta, e kandja ma kish bash ...
Read moreAlbert Vataj: Zgjim me nji puthje Nadja e mir’, ty dritë qi t’puth kjo rreze, Tue t'zgjue prej andrrës, e ...
Read moreMe përulësinë e një ndjenje respekti të epërm dhe një konsiderate që e fisnikëron një marrëdhënie, duke e sublimuar atë ...
Read moreReçak, plis i ngopun me gjak Nga Albert Vataj (Poezi kushtuar 25-vjetorit të masakrës së Reçakut) Me ...
Read moreJam të mbushur me vjeshtë, unë dhe ti. Me gjethe të kuqëluara si faqet që ti ndez epshi, ngarkuar jemi, ...
Read moreNë këtë ditë shtunë mestetori, në Tiranë ndodhën shumë gjëra, siç ishte dhe ajo në Qendrën Rinore, ku admirues të ...
Read moreCopyright © 2020 Albert Vataj
Copyright © 2020 Albert Vataj