Nga Albert Vataj
Diego Velázquez ishte një nga piktorët më të rëndësishëm të periudhës së barokus spanjoll. Ishte dhe mbeti deri në fund si artisti kryesor i oborrin të mbretit Philip IV, dhe një nga më të rëndësishmit mjeshtra të penelit të Epokës së Artë Spanjolle. Duhet nënvizuar fakti se ai ishte një artist individualist i periudhës bashkëkohore të barokut. Velázquez është i njohur për përdorimin e një gamë mjaft të kufizuar ngjyrash, por ai i përziente ato kolore të disponueshme me aftësi mjeshtri për të arritur ngjyrime të ndryshme, tonet dhe përshkueshmërinë e dritës, densitetin e sfondit dhe vibracionet e penelatës. Ai pikturoi fillimisht në një stil të saktë tenebris, por më vonë zhvilloi një mënyrë të lirë të karakterizuar nga penelatat e guximshme që prodhuan një iluzion të formës, vetëm kur shikohet në një distancë të përshtatshme. Përveç shfaqjeve të shumta të skenave me rëndësi historike dhe kulturore, ai pikturoi edhe portretet e familjes mbretërore spanjolle dhe figura të tjera të shquara evropiane, duke kulmuar me prodhimin e kryeveprës së tij Las Meninas (1656).
Duke filluar nga fillimi i shekullit XIX, vepra arti e Velázquez u bë një model për piktorët realist dhe impresionist, veçanërisht Édouard Manet. Që nga ajo kohë, artistë të famshëm modernë, përfshirë Pablo Picasso, Salvador Dalí dhe Francis Bacon, i kanë bërë haraç Velázquez duke rikrijuar disa nga veprat e tij më të famshme.
Diego Velazquez u lind më 6 qershor 1599 dhe u shua më 6 Gusht 1660. Ai do të mbamendet gjithashtu si një nga piktorët më me ndikim në historisë evropiane dhe një artist shumë i respektuar në kohën e tij.
Velaskez piktor i rëndësishëm i Barokut spanjoll të shekullit të XVII
Velaskez (në spanjisht quhet Diego Rodríguez de Silva y Velázquez, ishte një piktor i rëndësishëm i Barokut spanjoll të shekullit të XVII. Pikturat e tij i takojnë koleksioneve të familjes mbretërore dhe skenave të jetës ditore, por po ashtu edhe skenave nga mitologjia e Romës.
Ai ka qenë piktori i oborrit i Mbretit Filip IV të Spanjës. Në portretizimin e familjes mbretërore Velaskez pikturoi në përgjithësi portretet e tyre në përmasën e bustit nga jeta duke krijuar versione të ndryshme. “Las Meninas” (1656, “Shoqërueset e nderit “) është piktura më e rëndësishme dhe më e arrira e karrierës së tij, referuar specialistëve. Puna e tij shërbeu si model për piktorët e mëvonshëm të shekullit XX, Eduard Mane, Antonio Puga, Pablo Pikaso dhe Salvador Dali.
“Las Meninas” është një pikturë e realizuar në vitin 1656 nga Diego Veláskez që konsiderohet si artisti kryesor i periudhës së artë spanjolle, dhe që sot gjendet në muzeun “Prado” të Madridit. Kompleksiteti i punës dhe kompozicioni enigmatik kanë ngritur çështjen rreth realitetit dhe iluzionit dhe krijon një lidhje të pavërtetë mes shikuesit dhe figurës së përshkruar. Për shkak të këtij kompleksiteti jo të zakonshëm, “Las Meninas” ka qenë një nga punët e analizuara më gjerësisht në pikturën e perëndimit.
Piktura përshfaq një dhomë të madhe në Alkazar-in mbretëror të Madridit, gjatë mbretërimit të Mbretit Filip IV të Spanjës dhe ruan të gjalla disa figura, ku disa që janë më të identifikueshmet i përkasin oborrit spanjoll e përkojnë me imazhin i cili vjen nga fotografia e çastit. Disa personazhe shikojnë jashtë kanavacës në drejtim të shikuesit, ndërsa të tjerët bashkëveprojnë mes vetes së tyre. Infantja e re Margaret Teresa është e rrethuar nga shoqëria e saj e vajzave të nderit, kujdestareve, rojeve personale, dy xhuxhave dhe e një qeni. Pikërisht pas tyre qëndron edhe Velaskez, i cili ka pikturuar vetveten.
Duke punuar me kanavacë të madhe, puna e Velaskez shikon tutje, tej hapësirës pikturike ku mund të qëndrojë një njëri i zakonshëm në pozicionin e kundrimit të pikturës. Në sfond është një pasqyrë, e cila reflekton trupat e sipërme të mbretit dhe mbretëreshës. Ata janë vendosur jashtë hapësirës së pikturës në një pozicion të ngjashëm me atë të shikuesit, megjithëse disa studiues kanë spekuluar se imazhi i tyre është një refleksion nga piktura ku ai po punon.
“Las Meninas”, për një kohë të gjatë, ka qenë një nga pikturat më të rëndësishme në historinë e artit të perëndimit. Piktori i shkollës baroke Luka Xhordano thotë se ajo përfaqëson “teknologjinë e pikturimit” dhe më 1827 presidenti i R.A. Sir Tomas Lorens e përshkroi këtë punë në një letër të cilën ia dërgoi pasuesit të vet Devid Uilki si “filozofia e vërtetë e artit”, ajo është përshkruar si “arritja më supreme e Velaskez një vetëndërgjegjje e lartë, një demonstrim i kalkuluar i asaj ku mund të arrinte piktura, e ndoshta dhe komenti më kërkues bërë nga mundësitë e këmbalecit të piktorit”.
The Rokeby Venus
Kjo eshte e vetmja pune nudo qe ka mbijetuar ne kohe nga ky piktor.Kisha e asaj kohe nuk e pelqeu kete veper,kryeveper do thosha pasi ishte nga te parat nudo. Venus qe ishte me e bukura e te gjitha perendive,paraqitet nga artisti pas banjes dhe i biri i saj Cupidi i mban pasqyren ne te cilen ajo shikohet dhe shikon gjithashtu me te njeten freski dhe shikuesit e sotem. Ne vitin 1651 eshte rregjistruar per here te pare kjo veper marre nga koleksioni i Marques del Caprio,I biri i kryeministrit spanjoll te asaj kohe.Duhet te jete bere me porosi per Markezin dhe eshte shfaqur ne fshehje,kuptohet nga frika e Inkuizicionit.
Piktura njihet me emrin The Rokeby Venus pasi eshte marre nga Morrit Collection ne Rokeby Hall dhe tani ndodhet ne Galerine Nacionale ne Londer.
Vaj ne telajo me permasat 122,5×177 cm
