Imagjinata shpesh nuk mund të jetë aq e përmasshme dhe befasuese, sa ç’është historia e Grace Groner.
Në vitin 1935, një sekretare mori çdo qindarkë që kishte kursyer, 180 dollarë, dhe bleu tri aksione të kompanisë ku punonte.
Ajo nuk i shiti kurrë ato.
Shtatëdhjetë e pesë vjet më vonë, kur presidenti i një kolegji të vogël hapi testamentin e saj, gjithçka që mundi të thoshte ishte, “Oh, Zoti im!”.
Grace Groner lindi më 4 prill 1909, në një fermë modeste në Lake County, Illinois. Ajo kishte një motër binjake, Gladys. Deri në moshën dymbëdhjetë vjeç, të dy prindërit u kishin vdekur.
Ishin jetime.
Një mik i familjes, George Anderson, i mori nën kujdes. Andersonët ishin banorë të njohur të Lake Forest-it, një nga qytetet më të pasura të vendit. Ata nuk u ofruan thjesht strehë, i rritën binjaket si fëmijët e tyre. Paguan shkollën me konvikt. Paguan që të dyja vajzat të studionin në Lake Forest College.
Grace u diplomua në vitin 1931, pikërisht kur Depresioni i Madh po e copëtonte vendin.
Ajo gjeti punë si sekretare në Abbott Laboratories, një kompani farmaceutike pranë shtëpisë së saj. Do të qëndronte aty për dyzet e tre vjet.
Në vitin 1935, në moshën njëzet e gjashtë vjeç, Grace mori një vendim të qetë, pothuajse të padukshëm. Abbott u ofroi punonjësve aksione. Grace mori gjithë kursimet e jetës së saj, 180 dollarë, dhe bleu tri aksione me nga 60 dollarë secilin.
Pastaj bëri diçka të jashtëzakonshme.
Asgjë.
Ajo nuk i shiti kurrë.
Jo gjatë Luftës së Dytë Botërore.
Jo gjatë recesioneve.
Jo gjatë bumit ekonomik.
Jo kur aksioni ra.
Jo kur u rrit.
Për shtatëdhjetë e pesë vjet, ajo i mbajti ato aksione dhe riinvestoi çdo dividend.
Ndërkohë, jeta e saj mbeti jashtëzakonisht e thjeshtë. Për vite me radhë jetoi në një apartament të vogël mbi kinemanë e Lake Forest-it, duke u kujdesur për një të afërm të moshuar. Më vonë, kur një mike i la një vilë të vogël, ajo u shpërngul aty. Kishte një dhomë gjumi të vogël, një dhomë ndenjeje më të vogël se shumë garderoba në Lake Forest, mobilie të thjeshta, enë të përziera dhe një televizor të vjetër që dukej sikur kishte mbetur në një epokë tjetër.
Lake Forest ishte plot me rezidenca luksoze dhe makina të shtrenjta.
Grace nuk ndiente asnjë tërheqje drejt tyre.
Rrobat i blinte në shitje bamirësie. Kur ia vodhën makinën, nuk e zëvendësoi kurrë, thjesht ecte kudo në këmbë. Edhe në të nëntëdhjetat, duke përdorur një mbajtëse ecjeje, ajo kujdesej vetë për kopshtin e saj.
Grace nuk u martua kurrë. Një herë iu afrua martesës, por lidhja u pengua qetësisht nga kundërshtime familjare. Nuk pati fëmijë.
Çfarë kishte ishin miqtë. Një personalitet i ngrohtë. Dhe një zakon i përjetshëm për të dhënë në heshtje.
Për dekada me radhë ajo vullnetarizoi në Kishën Presbiteriane të Parë. Punoi si sekretare vullnetare në Barat College. Ndiqte ndeshje futbolli dhe shfaqje në Lake Forest College. Qëndroi e lidhur me institucionin që dikur kishte pranuar një vajzë jetime.
Dhe ajo dhuronte.
“Ajo ishte shumë e vetëdijshme për njerëzit që nuk kishin shumë,” tha më vonë pastori i saj. “I vinte re. I njihte. Dhe i ndihmonte.”
Përmes avokatit të saj, ajo dërgonte donacione anonime për njerëz në nevojë. Gjatë jetës së saj, ajo dhuroi 180 mijë dollarë për Lake Forest College për të financuar bursa dhe programe studimi jashtë vendit.
Pothuajse askush nuk e kuptoi se ajo ishte e pasur.
Aksioni u nda, përsëri e përsëri. Vetëm deri në vitin 1964, nëntë herë. Dividentët u shumuan në heshtje në prapavijë. Jeta e Grace nuk ndryshoi.
Tri aksione u bënë 2,304 përmes ndarjeve. Pastaj dhjetëra mijëra të tjerë përmes riinvestimit të dividentëve. Në fund, ajo zotëronte mbi 100,000 aksione të Abbott Laboratories.
Grace doli në pension në vitin 1974. Udhëtoi, i vetmi luks që ia lejoi vetes. Nuk e preku kurrë kapitalin. Nuk kishte nevojë.
Në vitin 2008, në moshën nëntëdhjetë e nëntë vjeç, ajo krijoi një fondacion për të marrë trashëgiminë e saj.
Më 19 janar 2010, Grace Groner vdiq në moshën njëqindvjeçare.
Avokati i saj telefonoi presidentin e Lake Forest College dhe i tha sa ishte vlera e dhuratës.
“Oh, Zoti im,” tha ai.
Pasuria e saj vlente 7.2 milionë dollarë.
Tri aksione të blera për 180 dollarë gjatë Depresionit, nga një vajzë jetime që punonte si sekretare, ishin shndërruar në një trashëgimi që do të ndryshojë jetë për breza me radhë.
Pothuajse e gjithë ajo pasuri shkoi për Fondacionin Grace Elizabeth Groner, që mbështet bursa, praktika, projekte shërbimi dhe programe studimi jashtë vendit për studentët e Lake Forest College, i njëjti kolegj që dikur i kishte dhënë asaj një shans.
Grace nuk e harroi kurrë atë dhuratë.
Sot, fondacioni i saj gjeneron rreth 300 mijë dollarë në vit në mundësi për studentë që kanë pikërisht atë që ajo dikur kishte nevojë, një shans. Rreth 1,300 studentë pritet të përfitojnë. Shumica e studentëve të Lake Forest marrin ndihmë financiare, shumë prej tyre në gjendje të studiojnë vetëm falë bursave si e saja.
Vila e saj e vogël u rinovua dhe tani strehon dy studente në vitin e fundit çdo vit. Ato jetojnë aty si mysafire të saj. Quhet thjesht, Shtëpiza e Grace-it.
Gruaja që ecte kudo tani ndihmon qindra të ecin drejt së ardhmes së tyre.
Grace Groner dëshmoi diçka fuqishëm të thjeshtë, nuk të duhet pasuri për të ndërtuar pasuri. Nuk të duhet koha perfekte apo strategji të ndërlikuara. Ndonjëherë të duhet durim, një kompani e mirë dhe disiplina për t’i lënë kohës të bëjë punën e vet.
Ajo qëndroi e palëvizur për shtatëdhjetë e pesë vjet, ndërsa bota vraponte përreth saj. Jetoi me thjeshtësi, duke ndërtuar një trashëgimi që do ta mbijetojë për breza.
Ajo e kuptoi atë që shumica nuk e kuptojnë kurrë, investimi më i fuqishëm nuk është ajo që blen, është ajo që refuzon të shesësh.
Tri aksione.
Shtatëdhjetë e pesë vjet.
Shtatë milionë dollarë.
Dhe jetë të panumërta të ndryshuara,
sepse një grua i besoi plotësisht një vendimi të vogël dhe një shpirti të madh që vijon të jetë një shans dhe shpresë.
Përgatiti: Albert Vataj
