Ajo që bën dhe e ndjen është ajo që duhet. Mos u bëj rob i fatalizmit, nëse nuk do të lësh veten të bjerë në boshin e asgjësë. Nuk është e thënë se duhet të ecësh me hapa të shpejtë për të mbërritur diku, hapat e sigurt janë ata që të çojnë aty ku duhet dhe kur duhet të shkosh. Jepu me gjithë shpirt asaj që e do me gjithë zemër dhe do të shohësh se përveçse i pasur do të jesh dhe i lumtur. Ushqeje me dritë gjithçka që jeta ta kredh në terr dhe se bashkë me veten ke çliruar prej kësaj robëria edhe ata që sjellin farën e së mirës të vullnetet për të ndryshuar botën që na përket të gjithëve. Më mirë vdis duke u përpjekur se sa të zvarritesh duke u ankuar. Jeta është gjithçka që ti kërkon prej saj. Nuk ka forcë të hyjshme apo përkufizime që tregojnë udhën e së vërtetës, jetën e merituar, zotërimin e gjithçkasë që të përket. Kërko gjithçka tek vetja. Gjithçka që do është gjithnjë me ty. Mjafton të dish ta kërkosh dhe do të kesh gjithçka.

No Result

View All Result

Fryma e mermerit që të lë pa frymë. Ndihu edhe ti me faj, se e nguce këtë hir të bëhet me turp

Ajo çfarë ishte thelbësisht njerëzore e gjeniut të Rilindjes, Michelangelo Buonarroti

William Shakespeare për gruan, një mesazh i pavdekshëm i shpirtit, një homazh mbi altarin e qenies

Njëzet mijë letrat e Juliette Drouet për Victor Hugo, drama e një gruaje që u flijua dashurisë me gjeniun

Esse

Fausti, Mefistofeli dhe Margarita, një tragjedi e bashkëjetimit të së mirës me të keqes, vuajtja pambarim

Çfarë është Dashuria? Thënie brilante nga njerëz të famshëm që kanë skalitur zjarret e pasionit në historinë e letërsisë

Ëndrrat e këqija, makthet, përse i shohim, mesazhet që na dërgojnë dhe a mund t’i shmangim?

“Plaku dhe deti”, dyluftimi i pabarabartë i mundësisë, sprova e fatit dhe guximit të njeriut për të sfiduar natyrën

Galaktika, Rruga e Qumështit përmban 160 miliardë planete

Spektakël dhe frikë nga balena 14 metra e gjate që peshon 30 ton

Amani, qyteti i bardhë mbi 18 kodra streha mbretërore e kryeqytetit jordanez

Lëvizja e bujshme që shkundullitën nga themelt shekullin XX në botën e muzikës

Fryma e mermerit që të lë pa frymë. Ndihu edhe ti me faj, se e nguce këtë hir të bëhet me turp

Letra e fundit si akt i dashurisë dhe dorëzimit të Virginia Woolf për Leonard Woolf

Ne nuk e zgjedhim të ekzistojmë, por jemi të detyruar të zgjedhim çfarë bëjmë me këtë ekzistencë

Johann Wolfgang von Goethe, i drituri që më 22 mars 1832, në grahmat e fundit kërkoi “Më shumë dritë”