Ky episod i jashtëzakonshëm nga historia e shërbimit postar amerikan është një nga rastet më të habitshme të kreativitetit njerëzor dhe fleksibilitetit të rregullave në fillimet e sistemit modern të postës. Por, nëse e shohim më gjerë, rasti i Charlotte May Pierstorff është pjesë e një periudhe kur shërbimi postar në SHBA përjetonte një tranzicion të madh dhe njerëzit po eksperimentonin me mënyrat më efikase për të dërguar sende, përfshirë, në disa raste, edhe njerëzit.
Në vitin 1913, Shërbimi Postar i Shteteve të Bashkuara nisi një shërbim të ri të quajtur Parcel Post Service, i cili lejonte qytetarët të dërgonin pako më të mëdha dhe më të rënda sesa më parë. Kjo solli një revolucion në mënyrën si njerëzit bënin tregti dhe transportonin mallrat e tyre.
Qytetarët e shihnin këtë shërbim si një alternativë të lirë për transportin, dhe në muajt e parë pas prezantimit të tij, pati raste të shumta ku familjet e përdorën për të transportuar edhe njerëz, sidomos fëmijë të vegjël. Kjo ishte veçanërisht e përhapur në zonat rurale, ku biletat e trenit ishin të shtrenjta dhe posta ishte shpesh mënyra më ekonomike për të lëvizur diçka nga një vend në tjetrin.
Rasti i Charlotte May Pierstorff në 1914 është më i njohuri, por nuk ishte i vetmi. Në vitin e parë të funksionimit të shërbimit për pako, disa prindër e kuptuan se nuk kishte ndonjë rregull të qartë që ndalonte dërgimin e fëmijëve përmes postës, për sa kohë që ata nuk i kalonin kufijtë e peshës.
Disa raste të tjera të dokumentuara përfshijnë:
• Një çift në Ohio, që dërguan djalin e tyre 10-muajsh tek gjyshërit për vetëm 15 cent.
• Një familje në Kentucky që dërgoi fëmijën e tyre për 10 cent, me postierin që e shoqëroi atë deri te destinacioni i tij.
• Një vajzë 5-vjeçare që u postua për 53 cent për të vizituar të afërmit e saj.
Në shumicën e rasteve, postierët i shoqëronin vetë fëmijët dhe siguroheshin që të mbërrinin të sigurt në adresën e duhur. Ata trajtoheshin më shumë si “pako të çmuara” sesa si dërgesa të zakonshme.
Pasi u shfaqën këto raste, u bë e qartë se një rregullore më e rreptë ishte e nevojshme. Në vitin 1914, pas rastit të Charlotte May Pierstorff, Zyra Postare e SHBA-së vendosi të ndalojë zyrtarisht dërgimin e qenieve njerëzore me postë. Edhe pse ndonjë rast sporadik ndodhi më pas, praktikisht, ky ishte fundi i këtij fenomeni të pazakontë.
Ky episod tregon se njerëzit, sidomos në kohë vështirësish financiare, shpesh gjejnë mënyra kreative për të shfrytëzuar hapësirat ligjore në sistem. Ai gjithashtu na kujton një periudhë kur posta luante një rol shumë më të rëndësishëm në jetën e përditshme të njerëzve. një kohë kur transporti modern ende nuk ishte aq i zhvilluar dhe çdo mundësi për të kursyer para vlerësohej maksimalisht.
Në fund të fundit, historia e Charlotte May Pierstorff është një nga ato tregime që duket aq e çuditshme sa që mezi besohet, por që njëkohësisht na jep një dritare interesante mbi një epokë të shkuar dhe mbi mënyrën se si sistemi postar ka evoluar për t’u përshtatur me nevojat e shoqërisë.
Përgatiti: Albert Vataj
